Trillende invloed van acetylcholine op het lichaam
23 mei 2019 

Trillende invloed van acetylcholine op het lichaam

Neurotransmitters worden door de zenuwen afgegeven, zodat lichamelijke functies in gang worden gezet. Om spieren te kunnen bewegen, wordt acetylcholine door de zenuwuiteinden aangemaakt. Het is een activeerder en is de tegenhanger van dopamine (rustgevende factor). In het geval van Parkinson, alcoholmisbruik danwel vergiftiging is er teveel van deze neurotransmitter aanwezig, waardoor heftige trillingen kunnen ontstaan. Hoe kan men trillen door acetylcholine en wat zijn daarvan de gevolgen?

Neurotransmitters

In het lichaam zijn verschillende neurotransmitters actief, waarmee vele processen worden aangestuurd. Deze signaalstoffen worden door de zenuwen aangemaakt, zodat lichamelijke functies tot uitvoering worden gebracht. Eén specifieke neurotransmitter is acetylcholine en zorgt ervoor dat spieren met lichaamsprocessen worden geactiveerd. Wat houdt acetylcholine in, hoe staat het in verhouding tot dopamine en wat voor invloed heeft het bij ziekten en vergiftiging?

Balans met dopamine

In het lichaam is de stof acetylcholine actief om spieren en lichaamsprocessen te activeren. Indien de hersenen een instructie afgeven, wordt een elektrisch signaal via de zenuwen verstuurd. Aan het uiteinde van die zenuwen wordt het signaal omgezet in acetylcholine. Die stof wordt vervolgens opgevangen of geregistreerd door spierreceptoren, zodat de spier in beweging komt. Indien er teveel acetylcholine in het lichaam aanwezig is, dan kan het trillingen en oncontroleerbare bewegingen veroorzaken. De tegenhanger van deze stof is dopamine en is de rustgevende factor.

Parkinson en overmatig trillen door acetylcholine

In het geval van Parkinson is er een onbalans ontstaan tussen acetylcholine en dopamine. Het aandeel acetylcholine is te groot, waardoor trillingen en bevingen worden veroorzaakt. In eerste instantie kan het om beperkte trillingen gaan, echter naarmate de ziekte vordert kunnen de bewegingen zeer heftig zijn. Om dit te behandelen krijgt men Levodopa of Medopa als medicatie. Het heeft dezelfde werking als dopamine, zodat de invloed van acetylcholine wordt beperkt. In het geval van M.S. oftewel Multiple Sclerose valt de aanmaak van acetylcholine uit, waardoor spieren en processen onvoldoende worden aangestuurd.

Alcoholmisbruik

Neemt men dagelijks teveel alcohol in of heeft men een avond teveel gedronken, dan heeft dat ook trillende gevolgen. Naast de kater, een kloppende hoofdpijn en een plakkerige mond, beginnen de spieren ook op te spelen. Dit heeft te maken met het afbraakproces van alcohol. In eerste instantie wordt alcohol door de lever afgebroken in acetaldehyde, waarna deze gifstof door celorganellen in azijnzuur wordt omgezet. Azijnzuur wordt verder in de citroenzuurcyclus afgebroken in kooldioxide en zuurstof. Het kan inhouden dat er langdurig een hoge concentratie azijnzuur aanwezig is. In dat geval kan het een combinatie aangaan met choline, zodat acetylcholine wordt aangemaakt. Alcoholmisbruik leidt in dit geval tot trillingen. Dit geeft eveneens aan dat Parkinson patiënten geen alcohol moeten drinken, omdat het een versterkend effect op de ziekte heeft.

Vergiftiging

Meerdere producten in huis zijn gevaarlijk voor de gezondheid, omdat het gifstoffen of in zekere mate insecticiden bevat. Zeker als kinderen er per ongeluk mee in aanraking komen, kan het verstrekkende gevolgen hebben. Insecticiden bevatten “acetyl”cholinesterase, waardoor gifstoffen niet worden geremd. Hierdoor zal acetylcholine in toenemende mate accumuleren, waardoor heftige spierbewegingen worden veroorzaakt. Insecticide vergiftiging leidt eveneens tot heftige schuimvorming (over activatie van de slijmklieren). Uiteindelijk kan het lichaam de trillingen niet meer aan, waardoor de dood optreedt. Let wel mocht men per ongeluk insecticide hebben ingenomen, dan is het noodzaak om per ommegaande de hulpdiensten in te schakelen. Bovendien is het van belang om zekere gevaarlijke stoffen altijd buiten het bereik van kinderen op te bergen, bij voorkeur in afgesloten kastjes.
Over de schrijver
Michael van Gils is orthomoleculair therapeut en heeft zijn specialisme in de epi-genetica. Michael heeft veel ervaring met het geven van lezingen op het gebeid van de orthomoleculaire geneeskunde en epi-genetica