De afkorting COPD staat voor de Engelse term Chronic Obstructive Pulmonary Disease, dat betekent chronische obstructieve longziekte. Als je COPD hebt kun je niet goed uitademen. Het is een ziekte die zich langzaam ontwikkelt. COPD komt alleen bij volwassenen voor. Er is geen absolute ondergrens, maar het komt het meest voor bij mensen boven de veertig jaar

COPD is onder te verdelen in twee vormen; chronische bronchitis en longemfyseem. Bij chronische bronchitis zijn de luchtwegen continu ontstoken. Er wordt veel extra en taai slijm aangemaakt dat uitgehoest moet worden. Klachten als hoesten en het opgeven van slijm worden na verloop van tijd steeds erger. Doordat het slijmvlies ontstoken is, is het gezwollen. Hierdoor is de doorgang van de luchtwegen nauw en kun je niet goed uitademen. Dit leidt tot kortademigheid en benauwdheid. Bij longemfyseem zijn de luchtwegen, longblaasjes en het steunweefsel beschadigd door de chronische ontstekingsverschijnselen. Hier is niets aan te doen, de longen verliezen hun elasticiteit. Ze gaan als het ware lubberen, ze worden te ruim, waardoor er meer lucht in de longen achterblijft. Deze lucht neemt niet deel aan de gasuitwisseling en staat een goede gasuitwisseling zelfs in de weg. Een tekort aan zuurstof kan ontstaan.